Anna Korwin-Piotrowska: na czym polegają zarzuty

Aktualizacja Opracowanie: automat redakcyjny z AI, zasadyŹródła: 5W Trends: 2 tys.+

Odpowiedź w skrócie

Mariusz Ulman zarzuca Annie Korwin-Piotrowskiej blokowanie, zmienianie i skracanie jego opinii o dwóch projektach reform sądownictwa. Z jednej z nich miało zniknąć około 20 proc. treści, w tym krytyka działań władzy. Korwin-Piotrowska stanowczo zaprzecza, że blokowała lub cenzurowała te materiały.

Anna Korwin-Piotrowska prezentuje akt ślubowania na tle polskich i unijnych flag
Zdjęcie ilustracyjne. Fot. Sejm_RP / Wikimedia Commons, licencja CC BY 4.0

Co wiemy teraz

  1. Mariusz Ulman zarzucił Annie Korwin-Piotrowskiej blokowanie przekazania jego opinii, a następnie zmienianie i usuwanie ich fragmentów bez konsultacji.

  2. Zarzuty dotyczą uwag do ustawy praworządnościowej oraz nowelizacji przepisów o delegacjach sędziowskich.

  3. Według dokumentów przedstawionych „Rzeczpospolitej” z opinii o ustawie praworządnościowej usunięto około 20 proc. treści, głównie krytycznej wobec projektu i działań legislacyjnych władzy.

  4. Anna Korwin-Piotrowska zaprzeczyła blokowaniu i cenzurowaniu opinii. Wyjaśniła, że przygotowywała zbiorcze résumé najważniejszych uwag.

Na czym polegają zarzuty wobec Anny Korwin-Piotrowskiej?

Mariusz Ulman zarzuca Annie Korwin-Piotrowskiej, że najpierw próbowała zatrzymać jego opinie, a później bez konsultacji zmieniła i usunęła część uwag.

Ulman relacjonuje, że wysłał opracowane materiały do wydziału wizytacyjnego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Miał tam usłyszeć, że Korwin-Piotrowska nie zgadza się z jego stanowiskiem i poleciła nie przekazywać opinii dalej. Skierował więc oba dokumenty drogą służbową za pośrednictwem prezesa swojego sądu.

Według Ulmana opinie ostatecznie opublikowano w portalu Rządowego Centrum Legislacji pod pismami podpisanymi przez Korwin-Piotrowską. Sędzia twierdzi, że część jego uwag zmieniono, a część usunięto bez konsultacji i bez powiadomienia go o poprawkach. Drogę dokumentów przedstawia zatem następująco: przygotowanie opinii, wysłanie ich do wydziału wizytacyjnego, sprzeciw wobec dalszego przekazania, ponowne skierowanie drogą służbową i publikacja zmienionych wersji.

Ulman nazwał te działania „klasyczną cenzurą i zamykaniem ust sędziemu”. To jego ocena, nie ustalenie sądu ani organu państwowego. Karta faktów nie zawiera informacji o formalnym postępowaniu lub prawomocnym rozstrzygnięciu, które potwierdzałoby albo obalało zarzuty.

Jakie fragmenty opinii Mariusza Ulmana miały zostać usunięte?

Usunięte miały zostać przede wszystkim fragmenty krytyczne wobec ustawy praworządnościowej i sposobu prowadzenia prac legislacyjnych.

Według dokumentów przedstawionych „Rzeczpospolitej” z opinii Ulmana o ustawie praworządnościowej zniknęło około 20 proc. treści. Były to głównie uwagi krytykujące projekt oraz działania legislacyjne obecnej władzy. Liczba ta dotyczy tylko opinii o ustawie praworządnościowej, a nie łącznej skali zmian w obu dokumentach.

Wśród usuniętych fragmentów miały być zarzuty dotyczące krótkiego terminu konsultacji, pośpiechu prac oraz braku konsultacji ze środowiskiem prawniczym. Ulman krytykował także modyfikowanie wcześniejszych, nieudanych projektów i powielanie ich wad.

Druga opinia dotyczyła nowelizacji prawa o ustroju sądów powszechnych w zakresie delegacji sędziowskich. Według relacji Ulmana również z tego dokumentu usunięto część zastrzeżeń.

„Rzeczpospolita” opisała dokumenty i podała skalę skrótu opinii o ustawie praworządnościowej. Ulman przedstawił natomiast własną ocenę charakteru zmian i sposobu ich wprowadzenia. Tych dwóch poziomów informacji nie należy utożsamiać.

Co Anna Korwin-Piotrowska odpowiada na zarzuty?

Anna Korwin-Piotrowska zaprzecza, że blokowała lub cenzurowała opinie Mariusza Ulmana.

Wyjaśniła, że zbierała opinie i tworzyła z nich résumé obejmujące najistotniejsze kwestie, które następnie przekazywała prezesowi sądu apelacyjnego. Jej stanowisko brzmi: „Nie blokowałam opinii sędziego Mariusza Ulmana ani nie cenzurowałam ich”.

W opublikowanym piśmie podpisanym przez Korwin-Piotrowską znalazło się również zdanie: „Uprzejmie wskazuję, że nie podzielam zastrzeżeń sędziego Mariusza Ulmana”. W ten sposób oddzieliła własne stanowisko wobec projektów od uwag zgłoszonych przez Ulmana.

Spór dotyczy więc charakteru opracowania opinii. Ulman mówi o próbie zatrzymania dokumentów i późniejszej ingerencji w ich treść bez jego wiedzy. Korwin-Piotrowska opisuje swoje działania jako przygotowanie zbiorczego résumé najważniejszych uwag. Dostępne materiały potwierdzają publiczne postawienie zarzutów i jej zaprzeczenie, ale nie rozstrzygają, która wersja prawidłowo opisuje proces redagowania.

Kim jest Mariusz Ulman i jak powstały sporne opinie?

Mariusz Ulman jest sędzią Sądu Rejonowego w Nysie i autorem uwag do dwóch projektów Ministerstwa Sprawiedliwości.

Od ponad 20 lat orzeka w wydziale karnym. Był także rzecznikiem dyscyplinarnym sędziów sądów powszechnych, powołanym za czasów ministra Adama Bodnara. Zrezygnował z tej funkcji po blisko dwóch miesiącach.

Pierwsza sporna opinia dotyczyła projektu określanego jako ustawa praworządnościowa. Druga odnosiła się do nowelizacji prawa o ustroju sądów powszechnych dotyczącej delegacji sędziowskich.

Według relacji Ulmana przygotowane uwagi trafiły najpierw do wydziału wizytacyjnego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Gdy miał otrzymać informację o poleceniu, by nie przesyłać ich dalej, skierował dokumenty drogą służbową przez prezesa swojego sądu. Opinie opublikowano później w portalu Rządowego Centrum Legislacji pod pismami podpisanymi przez Korwin-Piotrowską, lecz według Ulmana część treści wcześniej zmieniono lub usunięto.

Dlaczego sprawa Anny Korwin-Piotrowskiej ma znaczenie dla Trybunału Konstytucyjnego?

Sprawa ma znaczenie w kontekście Trybunału Konstytucyjnego, ponieważ Sejm wybrał Annę Korwin-Piotrowską na stanowisko sędziego TK.

Jak wynika z informacji Sejmu, uchwałę o jej wyborze podjęto 13 marca 2026 roku. Za kandydaturą głosowało 236 posłów, przeciw było 185, a 4 osoby wstrzymały się od głosu.

Zgodnie z art. 194 Konstytucji RP Trybunał Konstytucyjny składa się z 15 sędziów wybieranych indywidualnie przez Sejm na dziewięć lat spośród osób wyróżniających się wiedzą prawniczą. Ponowny wybór jest niedopuszczalny. Art. 195 stanowi, że sędziowie TK są w sprawowaniu urzędu niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji.

Szerszy kontekst ustrojowy przedstawiają zalecenia Komisji Weneckiej dotyczące sędziów TK oraz informacje o innym sędzim wybranym do TK. Konstytucyjne zasady kadencji i niezawisłości nie przesądzają o prawdziwości zarzutów Ulmana ani o ich ocenie prawnej.

Czego dotyczyła ustawa praworządnościowa opiniowana przez Ulmana?

Ustawa praworządnościowa miała regulować status sędziów powołanych w latach 2018-2025 w procedurach przed nieprawidłowo ukształtowaną KRS.

Tak projekt przedstawiało Ministerstwo Sprawiedliwości. Według resortu przepisy miały także służyć odbudowie standardów niezależności sądownictwa. Jest to oficjalny opis celu projektu, a nie ocena redakcji.

To właśnie z opinii o tym projekcie, według dokumentów przedstawionych „Rzeczpospolitej”, usunięto około 20 proc. treści. Pominięte miały zostać między innymi fragmenty krytykujące projekt, tempo prac i sposób prowadzenia konsultacji.

Więcej z działu Polska

Wszystkie tematy z działu Polska